Blasphemij!

Iedereen weet dat bepaalde letters vaker gebruikt worden dan andere. Daarom zit er in een set letters meer exemplaren van de “e” dan van de “q”. Logisch.

Maar ik heb sets met een ‘Nederlandse’ letter-distributie. En nu wil ik een dichtbundeltje drukken voor mijn goede vriend Mathijs – maar die dicht in het Engels. Niet zo’n probleem, maar waar het Nederlands de “y” slechts zelden gebruikt, is het in het Engels een behoorlijk vaak voorkomende letter. Dat leverde problemen op bij het zetten: Mathijs had voor de Rondo gekozen, en daarvan had ik maar één exemplaar van de “y”. Maar wel een aantal exemplaren van de “ij” – wat in principe precies dezelfde letter is, maar dan mèt puntjes.

Hoe verschrikkelijk het ook is: ik heb twee kostbare drukletters bijgevijld om de puntjes weg te krijgen. Maar ja, losse drukletters in dat lettertype van die puntgrootte  – zie daar maar eens aan te komen!

Voor het vijlen...

De klem is eigenlijk bedoeld voor het vasthouden van zeepsteen – voor het snijden van Chinese (of Japanse) zegels. (Ook weer zo’n hobby…) Hij werkte goed om de letter vast te houden.

Na het vijlen...

Natuurlijk hoeft het niet tot op het ‘hoogwit’ gevijld te worden – als het maar niet in aanraking met het papier komt is het natuurlijk al lang best. En aan de ene kant vind ik het dood-zonde om zo’n letter op die manier te behandelen, maar aan de andere kant betekent deze ingreep wel dat ik door kan met mijn drukwerk en ik de letters ook echt kan gebruiken. En dat is eigenlijk het allerbelangrijkste.